Başlangıçlar Zordur.

Yillar önceydi ilk defa blog sitelerin doğuşu. Bir kaç kere elim gitti ama her zaman kaçtım. Daha hazır değildim yazmaya ya da yazdıklarımı insanlarla paylaşmaya ama biraz ablamın hadi artık demesi biraz da kendimi hazır hissetmekle beraber yazmaya başlıyorum. Neler yazıcağım neler paylasıcağımı daha karar vermedim. Kimi zaman minik bişey kimi zaman beni ifade eden bir cümle kimi zamanda haberlerden alıntılar vermek istiyorum. Bunun dışında benim için önemli olan insanlar hakkındada yazmak istiyorum.

Evet başlangıclar her zaman zordur. İlk hayata geldiğiniz günü düşünün. O 9 ay kaldığınız yerden kopmak istemiyorsunuz ve bir şekilde koparılıyorsunuz. Ağlamaya başlıyorsunuz çünkü kendinizi anlatmayı sağlicak şeyi daha kullanmayı bilmiyorsunuz. Sonra yürümeye çalışıyorsunuz. Annenizin elini bırakmak istemiyorsunuz. Korkuyorsunuz ve size zor geliyor. Fakat bırakıp koşmak istiyorsunuz. Biraz büyümeye başladığınızda daha zorluklar başlıyor. Aslında kim bilir belki en baştaki şeyler daha zordur. Sonra ilk okula başladığınız günü düşünün annenizin elini hiç bırakmak istemiyordunuz. Zamanlar geçtikçe alışıyorsunuz her ortama oldugu gibi.

Yada sevgilinizle ilk buluşma gibi bir zorluk yoktur. Sabahtan hazırlanırsınız o insan sizi gelip alana kadar veya siz onu alana kadar. Aklınızda ne konusucaz nasıl geçicek diye düşünürsünüz fakat bir bakmışınız alışmısınız. Benimde bu bloguma alışacağım gibi.

İlk başlangıç biraz kopuk kopuk oldu sanki fakat zamanla hepsi birleşicek ve yazmaya devam edicem. İnsanın bana göre kendini en iyi ifade ettiği şekilde sadece yazarak yada kimi zaman resmederek.

Beni takip edin. Kendimi durmadan yenilemeye çalışıcam. Geliştirmeye ve ilgi çekmeye çalışıcam.